Vandaag besloten we om Île de Groix te gaan verkennen op de
fiets. Maar ook dit eiland heeft nogal wat heuvels en dalen, zodat we besloten
weer E-bikes te huren. Volgens de weerberichten zou het droog blijven op wat
regen na in de middag. Toen we onze boot verlieten, kwam “onze Fransman” van
gisteren weer achter ons aan met de vraag: “Wat we vandaag van plan waren, waar
we geboren waren, en dat hij plaatsen in Nederland had bezocht waaronder Volendam,
Monnikendam, en een goede vriend in Groningen had”. En hij gaf ook nog enige toeristische
tips. Zo zou de plaats Douarnenez, waar we ook nog langs komen, heerlijke “Franse
cakejes” hebben. Hijzelf woonde in Lorient, vertrok vandaag en wenste ons
veel plezier. Waarom wij zo uitverkoren waren, ontging ons, maar erg vriendelijk
was hij wel. Toen we om tien uur wegreden op de aan de kade gehuurde E-bikes, ging
zijn duim omhoog. We volgenden een fietsroute van een kaart, die we gisteren in
het Toeristeninformatiecentrum van Port Tudy hadden gekregen. De route ging het
hele eiland om en zou ca. 40 km lang zijn. We fietsten het rondje met de klok
mee en kwamen eerst langs Port Mélite, een natuurlijke baai omgeven door lage
rotsen. Daarna fietsten we langs fort Surville, dat in gebruik en niet te bezichtigen
was. Op de meest zuidwestelijke punt van het eiland, waar de witte vuurtoren op
“La Pointe des Chats” staat, begon het aanzienlijk te motregenen toen we daar
om elf uur aankwamen. De rotspartijen, die uit diverse dunnen lagen bestond,
was fraai om te zien. Na even geschuild te hebben bij de vuurtoren voor de
regen, gingen we toch maar verder. Gelukkig hadden we opvouwbare regenjasjes
bij ons. In de plaats Locmaria, gelegen aan een fraaie baai “Plage de Locmaria”,
besloten we om in een kleine brasserie te schuilen met een “petit café noir” en Bretons pruimengebak “Far Breton”. Om één uur vertrokken we weer,
maar het motregende nog steeds. Na door diverse dorpjes en landweggetjes te
hebben gefietst, kwamen we bij de noordwestelijk gelegen vuurtoren “Pen Men”
aan. De kuststrook en rotspartijen aan de noordkant waren ruig en
indrukwekkend. De regen was inmiddels gestopt. Op de terugweg langs de oostkant
van het eiland fietsten we weer door kleurrijke landelijke dorpjes,
voornamelijk bestaand uit zeer kleine huisjes met geverfde luiken. We bekeken
het kleine haventje van Port Lay, waar net twee RIB’s van een duikersschool met
een duikersklas kwam binnenvaren. De Fransen worden al vroeg geleerd om met de
zee om te gaan, hoewel ze schipperen nog moeten leren, want dat gaat niet
altijd goed, hebben we gezien. Als laatste bezochten we nog het kerkje “Église
Saint Tudy” in de plaats Le Bourg, waarna we de fietsen weer terugbrachten en
naar onze boot gingen. Elektrisch fietsen op heuvelachtig terrein is ons uitstekend bevallen. Wij gaan onze Bromptons ook elektrisch maken. Daar zijn speciale kits voor. Morgen gaan we naar Concarneau, gelegen op de vaste wal
met een afstand van 26 Nm van Île de Groix.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten