dinsdag 26 juni 2018

Van Dover naar Duinkerke


Vanochtend ging het Granville Dock open om negen uur en verlieten we de haven. Port Control Dover had het er maar druk mee, want ze hielden ons meer dan anders bezig via de marifoon. Waar we naar toe gingen, welke uitgang "West" of "Oost" we wilden gebruiken, of we na het uitvaren van de Marina weer wilden oproepen en of we stand-by bleven tot 2 Nm buiten de haven. Een Deens zeiljacht achter ons moest wachten voor een uitgaande veerboot, maar wij zaten meer in het vaarwater van de veerboot dan die Deen. De zon was er ook weer. De wind kwam uit het noordoosten met kracht 3-4 bft. De koers naar Duinkerke was niet te bezeilen en op motor en grootzeil staken we Het Kanaal over. Om tien uur voeren we de “Westbound Traffic Lane” in. Twee containerschepen kwamen ons tegemoet. Eén ging voor ons en de ander genaamd MSC YASHI B, die 22 knopen voer,  achter ons langs. Inmiddels hadden we de stroom mee, de wind draaide naar NNO en konden we ook weer eindelijk eens zeilen. Met ruim zeven knopen voeren we om elf uur de “Eastbound Traffic Lane" in. Een paar vrachtschepen voeren voor ons langs. Verder was het er rustig. Om twaalf uur waren we de verkeersstraat uit en zeilden we richting Duinkerke. In de verte zagen we Cap Gris Nez liggen, waar we in mei op de heenweg naar La Rochelle langs kwamen. De wind trok aan naar 4-5 bft en we zeilden ruim acht knopen over het water en ruim negen knopen over de grond vanwege de stroom, die we mee hadden. Onze Carina werd wel regelmatig op zout buiswater getrakteerd. Het was hoog water en we besloten om over de zandbanken bij Duinkerke heen te varen, zodat de haven van Duinkerke te bezeilen bleef. Om drie uur in de middag kwamen we weer bij de marina YCMN in Duinkerke aan, waar we op de heenreis ook hadden gelegen en we weer werden opgevangen door de vrouwelijke havenmeester. Even later werden we aangesproken door een vrouw van het zeiljacht Ouappe, die ons herkende van onze vaartocht in het Limfjord, waar wij hen toen in 2012 tegenkwamen. Wat is de wereld dan toch weer klein. We hadden leuke gesprekken over de diverse vaartochten, die we allebei gemaakt hadden. Zij zijn in Stockholm en Finland geweest en waren nu op weg naar het zuiden. Na al het zout van onze Carina afgespoeld te hebben, genoten we in de zon van een lekker wijntje en een whisky uit Schotland. Afhankelijk van het weer gaan we morgen verder huiswaarts.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten