woensdag 6 juni 2018

Bezoek Les-Sables-d’Olonne


Vanochtend was het zwaar bewolkt en regende het. We zouden vandaag Les-Sables-d’Olonne bekijken. Na een verfrissende douche, ontbijt en koffie gingen we het plaatsje in. Gewapend met onze grote paraplu, gekocht in het Deense Fredericia toen het daar ook zo vreselijk regende. Les-Sables-d’Olonne is een gemeente in het Franse departement Vendée (regio Pays de la Loire) en telt ca. 14.500 inwoners. Om de vier jaar start hier de Vendée Globe, een non-stop zeilbotenrace rond de wereld. We wandelden langs de kade naar het havenhoofd en kwamen langs fraai geschilderde huisjes en  het oude kasteel “Château Saint-Clair”. Het bijzondere van dit kasteel is de toren van Arundel, die de vuurtoren van La Chaume ondersteunt . Het werd gebouwd in de huidige staat in de 14de en 15de eeuw, maar het fort aan de basis is ouder en dateert uit de 12e eeuw . We wilden het kasteel bekijken, maar we kwamen daar om kwart over twaalf aan en het kasteel sloot tussen de middag van half één tot drie uur. Op prime-time dus en dat geldt in Frankrijk voor alles. Hun lunchpauze is heilig. Geen wonder dat de economie in Frankrijk niet floreert. We liepen maar verder naar het havenhoofd, waar de priorij “Prieuré Saint-Nicolas” staat. De priorij is opgericht door de religieuzen van het Heilige Kruis van Talmont in de elfde eeuw. De priorij werd geplunderd tijdens de godsdienstoorlogen en later gerestaureerd door Richelieu. Van de late achttiende tot de late negentiende eeuw werd de priorij getransformeerd in een fort en een wacht- en kruitmagazijn en in 2004 volledig gerenoveerd. Met uitzicht op de haveningang en beschermd door twee lange pieren gebouwd in de achttiende eeuw, de priorij geflankeerd door zeven kanonnen, hadden we een prachtig uitzicht op de baai. Naast de priorij ligt een gedenkteken van alle tot heden omgekomen vissers in de zee. Jammer genoeg is de priorij een privé-bezit en niet te bezichtigen. Daarna staken we met de veerboot over naar het oude centrum aan de overkant. Inmiddels was het weer even droog. We liepen langs de vissershaven en zagen een Engelsman met een bijzondere oude Bentley aankomen, die hij aan de kant parkeerde. De Engelsman vertelde dat de Bentley uit 1921 dateerde en hijzelf in de buurt van Les-Sables-d’Olonne woonde. Het onderhoud viel mee, want zoals hij zei “no electronics and very solid”. We wandelden de boulevard “Le Remblai” af, waar we langs de “Palais de Justice” kwamen. In het centrum bezochten we de kerk “Notre Dame de Bon Port”, gebouwd tussen 17de en 18de eeuw. Het begon weer te regenen toen we de schelpenwijk “Ile Penotte” wilden bekijken. Deze kleine wijk stond onder de Revolutie bekend als het "Verloren Eiland".De naam Penotte, waarvan de oorsprong mysterieus blijft, verscheen in de negentiende eeuw om aan te geven dat een straat nu verdwenen is. Dit mooie voetgangersgebied, pittoresk en leuk, wordt een eiland genoemd, terwijl het is genesteld in het stadscentrum. In het midden van de stokrozen, zijn de huizen versierd met mozaïeken gemaakt van veelkleurige schelpen. Al deze decoraties zijn het werk van een bewoner en lokale kunstenaar Danièle Arnaud-Aubin: de "Dame met schelpen". Zij was geïnspireerd door mythologie, sprookjes, fantastische verhalen en realiseerde dit met diverse soorten schelpen. Na al dit culturele moois gingen we snel terug naar onze boot, omdat het steeds harder begon te regenen. Morgen gaan we naar L’Herbaudiere, 48 Nm noordelijker gelegen aan de vaste wal.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten