Vanochtend was het zwaar bewolkt en regende het. We zouden
vandaag Les-Sables-d’Olonne bekijken. Na een verfrissende douche, ontbijt en koffie gingen we het
plaatsje in. Gewapend met onze grote paraplu, gekocht in het Deense Fredericia
toen het daar ook zo vreselijk regende. Les-Sables-d’Olonne is een gemeente in
het Franse departement Vendée (regio Pays de la Loire) en telt ca. 14.500
inwoners. Om de vier jaar start hier de Vendée Globe, een non-stop
zeilbotenrace rond de wereld. We wandelden langs de kade naar het havenhoofd en
kwamen langs fraai geschilderde huisjes en het oude kasteel “Château Saint-Clair”. Het bijzondere van dit
kasteel is de toren van Arundel, die de vuurtoren van La Chaume ondersteunt .
Het werd gebouwd in de huidige staat in de 14de en 15de eeuw, maar het fort aan
de basis is ouder en dateert uit de 12e eeuw . We wilden het kasteel bekijken,
maar we kwamen daar om kwart over twaalf aan en het kasteel sloot tussen de
middag van half één tot drie uur. Op prime-time dus en dat geldt in Frankrijk
voor alles. Hun lunchpauze is heilig. Geen wonder dat de economie in Frankrijk
niet floreert. We liepen maar verder naar het havenhoofd, waar de priorij “Prieuré
Saint-Nicolas” staat. De priorij is opgericht door de religieuzen van het
Heilige Kruis van Talmont in de elfde eeuw. De priorij werd geplunderd tijdens de godsdienstoorlogen en later gerestaureerd
door Richelieu. Van de late achttiende tot de late negentiende eeuw werd de priorij getransformeerd in een fort en een wacht- en
kruitmagazijn en in 2004 volledig gerenoveerd. Met uitzicht op de haveningang en beschermd door
twee lange pieren gebouwd in de achttiende eeuw, de priorij geflankeerd door
zeven kanonnen, hadden we een prachtig uitzicht op de baai. Naast de priorij
ligt een gedenkteken van alle tot heden omgekomen vissers in de zee. Jammer
genoeg is de priorij een privé-bezit en niet te bezichtigen. Daarna staken we
met de veerboot over naar het oude centrum aan de overkant. Inmiddels was het
weer even droog. We liepen langs de vissershaven en zagen een Engelsman met een
bijzondere oude Bentley aankomen, die hij aan de kant parkeerde. De Engelsman
vertelde dat de Bentley uit 1921 dateerde en hijzelf in de buurt van Les-Sables-d’Olonne
woonde. Het onderhoud viel mee, want zoals hij zei “no electronics and very
solid”. We wandelden de boulevard “Le Remblai” af, waar we langs de “Palais de
Justice” kwamen. In het centrum bezochten we de kerk “Notre Dame de Bon Port”,
gebouwd tussen 17de en 18de eeuw. Het begon weer te
regenen toen we de schelpenwijk “Ile Penotte” wilden bekijken. Deze kleine wijk stond onder de Revolutie bekend als het
"Verloren Eiland".De naam Penotte, waarvan de oorsprong mysterieus blijft, verscheen in de negentiende eeuw om aan
te geven dat een straat nu verdwenen is. Dit mooie voetgangersgebied, pittoresk en leuk, wordt een eiland genoemd, terwijl
het is genesteld in het stadscentrum. In het midden van de stokrozen, zijn de huizen versierd met mozaïeken gemaakt van
veelkleurige schelpen. Al deze decoraties zijn het werk van een bewoner en lokale kunstenaar Danièle Arnaud-Aubin: de
"Dame met schelpen". Zij was geïnspireerd door mythologie, sprookjes, fantastische verhalen en realiseerde dit met diverse soorten schelpen. Na al dit culturele moois gingen we snel terug naar onze boot, omdat het steeds harder begon te regenen. Morgen gaan we
naar L’Herbaudiere, 48 Nm noordelijker gelegen aan de vaste wal.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten