Even voor zeven
verlieten we onze ankerplek in de Osborne Bay. Een mooie ankerstek
bij het strand van het Osborne House, ooit het zomerverblijf van
Koningin Victoria en Prins Albert. In 2008 hebben we dit paleis
bezocht en dat was zeer de moeite waard. Er was geen wind en op de
motor koersten we richting Eastbourne, een afstand van 65 Nm. In de
verte zagen we de door de zon fel verlicht de plaats Ryde liggen. De
kleine snelle hovercraft van Portsmouth naar Ryde voer vanwege het
vroege tijdstip kennelijk nog niet. De veerboot de Wightlink stak
voor ons over en even later passeerden we het No Man’s Land Fort in
The Solent bij Portsmouth. Er tegenover bij Portsmouth staat het
Horse Sand Fort. Vroeger gebruikt als verdedigingswerken van The
Solent. Tegenwoordig kan je het No Man’s Land Fort afhuren voor
feesten en partijen. Bij de oostelijke uitgang van The Solent kwamen
we een containerschip en een cruiseschip tegen, die resp. naar
Southampton en Portsmouth gingen. De zon scheen flauwtjes door de
lichte bewolking en de wind trok uit het noordoosten aan tot kracht 3
bft, zodat we zeilend aan de wind onze koers vervolgden. Een uur
later was het over met de pret. De wind viel weg zoals ook voorspeld
was en op motor en grootzeil voeren we verder. Om half tien
passeerden we de door tonnetjes afgebakende nauwe doorgang bij Selsey
Bill langs de ondieptes en konden we onze koers verleggen naar Beachy
Head. De Engelsen maken het soms ook wel bont met hun scheepsnamen.
We hoorden een keer een oproep: “Que Sera Sera for radio check”
en gisteren een oproep van een jacht met de naam “Out of the
office”. Om één uur kwamen we langs het windpark Rampion Offshore
Windfarm. Vorig jaar was het nog in aanbouw. Nu zagen we geen
werkzaamheden meer. De molens draaiden niet, waarschijnlijk door
windgebrek. Om twee uur zagen we Brighton aan bakboord liggen. Niet
lang daarna kwam de veerboot uit Dieppe naar Newhaven op ons
aankoersen en ging uiteindelijk achter ons langs. Om vijf uur rondden
we de imposante klif Beachy Head met daarachter de “Seven Sisters".
We hebben deze klif zo vaak gerond, maar het blijft indrukwekkend. Na de Eastbourne Pier te hebben gepasseerd kwamen we om
half zeven bij de sluis van Eastbourne aan, waar het
behoorlijk druk was. Na diesel en water te hebben getankt, genoten we
even in de zon van de rust. Morgen gaan we naar Dover, een afstand
van ca. 45 Nm.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten