Vanochtend stonden we vroeg op vanwege het tij bij St-Martin-de-Ré,
gelegen op het eiland “Ile de Ré”. De aanloop valt volledig droog en is alleen
tussen twee uur voor hoogwater en twee uur na laag water te bereiken. Om half
negen was het hoog water en de afstand naar St-Martin-de-Ré was ca. 12 Nm en
dat was ongeveer 2 uur varen. We vertrokken om kwart voor zeven en kwamen
precies op hoogwater bij St-Martin-de-Ré aan. Het was er verschrikkelijk druk.
De havenmeester dirigeerde ons naar de wachtsteiger met de mededeling dat hij
ons zou oproepen als we aan de beurt waren. Maar de wachtsteiger lag ook al
helemaal vol, zodat we besloten om weer naar buiten te varen, waar we aan een
meerboei vastlegde om te overleggen wat te doen. De ene na de andere zeilboot
kwam naar buiten. Het bleek een zeilclub te zijn, die bij elkaar hoorde en bezig
was met een zeilwedstrijd. Toen de zeilclub vertrokken was, probeerde we het
opnieuw en legde bij de inmiddels op drie na lege wachtsteiger aan. Niet lang
daarna riep de havenmeester ons op via de marifoon en werden we binnen in de
haven naar een plek gedirigeerd naast een Engelsman in een Najad. De haven is
niet erg groot, maar was gelukkig niet overvol. Het Engelse echtpaar van de
Najad met als thuishaven Beaulieu vertelde dat het de afgelopen zaterdagavond
en -nacht een gekkenhuis was met al die zeilboten, waarvan de bemanning ook nog
een groot en luidruchtig feest hielden. Gelukkig was nu de rust teruggekeerd.
Het begon wel wat te regenen. Tegen twaalf uur werd het droog en begonnen we
aan een wandeling door St-Martin-de-Ré. Saint-Martin-de-Ré heeft uitgebreide
vestingwerken, die het strategische belang van Île de Ré weerspiegelen. Tijdens
de Hugenotenopstanden van de jaren 1620 beval kardinaal Richelieu het eiland te
versterken als tegenwicht voor de protestantse nabijgelegen stad La Rochelle op
het Franse vasteland. Dit omvatte een citadel in Saint Martin. Nadat La
Rochelle was onderworpen, werd het fort van Saint-Martin grotendeels afgebroken
om de potentiële bedreiging voor de koninklijke macht te verwijderen. In 1627, viel
een Engelse invasiemacht het eiland aan om de belegering van La Rochelle te
ondersteunen. Na drie maanden belegering van Saint-Martin-de-Ré tegen de
Fransen, leden de Engelsen een nederlaag en moesten zich terug trekken. Later,
in de jaren 1670 werden de verdedigingswerken van het eiland herzien. Als
gevolg daarvan werd Saint Martin omsloten door uitgestrekte en moderne muren en
taluds. Dit gebeurde in drie grote fasen die eindigden in 1702 en het
eindresultaat was een gesloten stad die in staat was de bevolking van het
eiland te huisvesten voor een lange belegering. Tussen 1873 en 1938 deed de
gevangenis in Saint-Martin-de-Ré dienst voor gevangenen die daarna naar de strafkolonies
in Frans-Guyana of Nieuw-Caledonië werden verscheept. Onze wandeling liep langs
de stervormige wallen en door het gezellige centrum, waar we de kerk “Eglise de
St Martin de Ré” bezochten en de toren beklommen met een prachtig uitzicht over
de plaats. De kerk dateert van de elfde Eeuw maar is deels verwoest en later
weer deels opgebouwd. Even later begon het weer te regenen en gingen we terug
naar onze boot.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten