Van Benodet naar L’Aber-Ildut in de mist

De weersvoorspelling gaf aan dat de komende dagen de wind zal aantrekken en uit het noorden komt. We zouden vandaag naar Douarnenez gaan, maar dat zou betekenen dat het de komende dagen lastig zou worden om de kop van Bretagne bij Brest te ronden. We besloten onze planning dan maar ook te wijzigen en maar eens aan huiswaarts te denken. Ons doel voor vandaag was L’Aber-Ildut, gelegen boven Brest aan de westkant van Bretagne, De Afstand was 66 Nm vanaf Benodet. We verlieten Benodet om kwart voor acht in de ochtend. Het was nog steeds grijs bewolkt weer. Het had gisteren vanaf de middag tot ver in de nacht gemotregend, maar het was nu gelukkig droog. Er stond een west tot noordwesten wind van 3 bft. Het eerste deel tot Pointe de Penmarc’h was te bezeilen, maar daarna was de koers pal tegen de wind in en hadden we de motor bijgezet. Net na Pointe de Penmarc’h  werden we weer vergezeld van een school dolfijnen, maar dit keer duurde het plezier maar tien minuten. Er stond een vervelende soms vrij hoge oceaandeining, die de windgolven alle kanten opstuurden, zodat we af en toe geklutst werden. Om half drie passeerden we weer Raz du Sein met de robuuste vuurtoren op een rots. Mooi op tijd, want de stroom was al om twee uur gaan meelopen. En stromen kan het daar, die wil je niet tegen hebben en zeker niet als er ook nog een sterke wind tegen de stroom in staat. Ook brak de zon door en dachten we dat het zou opklaren. Maar niets was minder waar, want na een half uur voeren we weer onder een grauwe grijze lucht verder. Even later werden we ingehaald door een boot van de kustwacht, die met volle kracht ons en ook andere jachten passeerden met een enorme fraaie hekgolf als dank. Om vier kwamen we langs de Rade van Brest en begon het weer te miezeren en niet lang daarna zaten we in de mist. De stroom door Chenal du Four was heftig. Een kolkende zee, waar we met ruim 11 knopen over de grond werden meegesleurd. Onze Carina dook af en toe met haar neus in de kolkende golven. Bij de ingang van L’Aber-Ildut werd het spannend. Dit was de eerste keer dat we hier kwamen en in de mist met al die rotsen er omheen is altijd een uitdaging. We vertrouwden volledig op onze digitale navigatiekaart en plotter en gelukkig bleek deze betrouwbaar. We zagen uit de mist rotsen langs ons heen opdoemen en kwamen uiteindelijk in L’Aber-Ildut aan waar we werden opgewacht door de havenmeester die ons een plek aanwees op een langssteiger. Een Engelsman van een Engels zeiljacht dat al aan de langssteiger lag, hielp ons en vertelde dat hij ook op de terugweg was naar Falmouth en binnenkort zou oversteken. L'Aber-Ildut ligt aan de monding van de rivier de Ildut en is bekend om zijn oude productie van graniet en cassiteriet . Morgen gaan wij ook verder terug. Ons doel is dan weer Roscoff, een afstand van 45 Nm.