Verwaaidag Duinkerke

Het begon al behoorlijk te waaien toen we opstonden. Vandaag is de voorspelling N6-7. Na een douche en ontbijt liepen we het centrum van Duinkerke in, dat we 23 jaar geleden voor de eerste keer met onze kinderen in onze Jeanneau Attallia 32 hebben bezocht We staken toen voor de eerste keer over naar Dover. Het was bewolkt en koud. In Duinkerke zijn nog maar weinige historische gebouwen van na de WO-2 overgebleven. De belfort aan het Stadhuis van Duinkerke is één van de twee belforten van de stad. Deze 75 meter hoge klokkentoren werd in 1901 geïnaugureerd door de toenmalige Franse president Émile Loubet en tsaar Nicolaas II van Rusland. De Sint-Eligiuskerk in de Franse stad Duinkerke is een kerkgebouw toegewijd aan de heilige Eligius. Oorspronkelijk stond hier een eerder primitieve kerk die vervangen werd door een hallenkerk waarvan de bouw in 1450 begon. Bij de inname van de toenmalige Vlaamse stad door Franse cavalerie op 1 juli 1558 werd de kerk in brand gestoken. Enkel de toren van de middeleeuwse kerk stond nog overeind. Het gemeentebestuur besloot in 1559 een nieuwe kerk te bouwen, die vanwege ontbrekende geldmiddelen niet werd afgebouwd. Een openbare weg werd in 1591 dwars door een deel van de kerk heen gelegd. De toren raakte definitief gescheiden van de kerk. Hij werd later omgevormd tot belfort waarin anno 2011 het VVV-kantoor is ondergebracht. Zware beschadigingen tijdens de Eerste Wereldoorlog door bombardementen in 1915 en een luchtbombardement met brandbommen in 1940 waren de aanzet voor restauratie vanaf 1947 tot 1985. De voorgevel vertoont vele kogelgaten uit de oorlog. De Duinkerker kaper Jean Bart, waar ook een standbeeld van is, ligt in deze kerk begraven. Tevens is er een 17e-eeuwse Nederlandstalige grafsteen aanwezig van de toenmalige burgemeester van de stad. Na de nodige boodschappen te hebben gedaan liepen we terug naar onze boot en kwamen we langs de binnenhaven waar de stoomradarboot, de Princess Elizabeth, lag. Deze stoomraderboot dateert van 1926. Hij kreeg de naam van de kleindochter van de toenmalige Engelse koning George V, die we nu kennen als Queen Elisabeth II. Hoewel het schip enkel bedoeld was als toeristenboot voor op de Thames, maakte het in juni 1940 vier maal de oversteek naar Duinkerke en redde zo het leven van 1673 soldaten, die geëvacueerd werden in het begin van de WO-2. Het schip is geheel gerenoveerd en in gebruik als bar-restaurant. Even verderop kwamen we langs het scheepsvaartmuseum Musée portuaire van Duinkerke dat gevestigd is in een oorspronkelijk een oude tabaksloods. In het museum wordt een historisch overzicht gegeven van de stad en vooral de haven van Duinkerke. Voor het museum liggen drie schepen, de driemaster Dutchesse Anne (1901), het lichtschip Sandettié (1947) en de sleepboot Entreprenant (1965). Na deze wandeling kwamen we terug op onze boot. De wind was inmiddels toegenomen tot N6-7 zoals voorspeld was. Morgen ziet het er ook nog niet al te best uit. We wachten maar even af.